Pages

Huwebes, Enero 31, 2013

"EXPERIMENT #1"




          "Mr. Lambitin define, biology !" sigaw ng guro sa natutulog na si Ceidrick. "ay itlog ng ungoy !", gulat at pasigaw na sinabi ni ceidrick. Nagtawanan ang lahat ng kaklase ni ceidrick dahil sa kanyang naging reaksiyon. Galit na nakatingin sa kanya ang kanyang guro, tumayo nalang si ceidrick at humingi ng tawad sa guro. Hindi nalang nagsalita ang kanyang guro bagkus nag-ayos na ito ng gamit nito na pahiwatig na malapit na mag-uwian ang klase. Pagka-ayos ng libro nito ay kumuha ito ng chalk at may isinulat sa black board, Ang nakasulat sa black board ay:

Bring the following tommorow:
1.)knife
2.) Frog
          "dalahin niyo yan bukas para sa experiment # 1 natin sa biology, at ipaserox niyo narin tong experiment guide", utos ng guro at sabay labas sa classroom. Malungkot naman si ceidrick sa nangyari dahil alam niya nadissapoint niya ang guro. Malungkot siyang lumabas sa kanilang klasroom. Agad siyang umuwi sa kanilang bahay, Ramdam parin niya ang antok dulot ng pag-pupuyat niya sa kanyang project sa ART. Matagumpay niya naman itong natapos pero kapalit naman nun ang patalo sa kanya ng antok sa panghapon nilang subject. Pagkatapos maglinis ay agad siyang pumunta sa Bukid, upang maghanap ng palaka. Unang pumunta si ceiddrick sa palayan pero bigo siyang makakakita, Marami siyang tunog na nariringig tunog ng mga palakang halatang nagtatago sa kanya. Lumipat siya sa sapa naghanap pero alimango, pagong at suso lamang ang nahanap niya.
          Pagod, at halatang bigo ang mukha niya dahi sa wala siyang nahanap na palaka.Napadaan siya sa tinatambayan niya nuong bata pa siya. ang isang puno ng santol na nuon ay puno lagi ng bunga pero ngayon ay isa na lamang upuan dahil sa pinutol na ito, natira na lamang ang pinakasimula ng puno na tila sadyang itinira upang ito'y maupuan ng kung sino man napapagod. nang lalapit na siya sa puno ay nagulat siya dahil sa isang buhay na hayop ang ang nandun , dahil sa takot niya napaurong siya. Pero ng may naringig siya tunog na "kokak ! kokak!" biglang napangiti at nawala ang takot niya, ngiti dahil sa nakahanap na siya ng materials para sa experiment niya. Tinitigan niya muna ang palaka, malusog ito at mukhang nakatingin rin sa kanya . agad niya itong kinuha gamit ang dalawa niyang kamay ng walang takot at agad niya itong nilagay sa kanyang maliit na bag.
          Pagka-uwi niya ay nakaluto na rin ang kanyang nanay at tatay , sumaabay na rin siya sa pagkain dito. Nilagay niya muna sa kulungan ng manok na bakante ang palaka. Pagkatapos niyang kumain naligo siya at natulog ng maaga dahil pang-umaga ang klase nila sa biology. Di pa rin makatulog si ceidrick, di niya alam kung anong dahilan. Bumangon nalang siya at Lumabas kahit madilim sa labas ay lumabas siya, sa di niya alam na dahilan may nagtutulak sa kanyang pumunta siya sa sapa. Isang boses ang naringig niya ..."halika sama ka sa akin .. laro tayo" tinig ng isang bata. Takot na takot na si ceidrick sa oras na yun. Basta ang alam niya may bata daw na laging nagpapakita sa mga tao dumadaan dito. Isang bata na duguan ang bibig. Kinilabutan si ceidrick sa idiyang iyon .
          Hanggang ... 'uy!' , isang buhos ng tubig ang gumising sa kanya. Ang nakita niya ay si Martin, kaklase niya ito.Hawak nito ang tabo na ipinambuhos sa kanya. Walang imik si ceidrick umuwi nalang ito sa kanilang bahay, na parang wala sa sarili. Naligo at umalis ng walang paalam si ceidrick sa kanyang mga magulang. Kinuha niya na rin ang kanyang palaka na gagamitin para sa kanilang experimento mamaya. Dahil maaga pa ay naglakad nalang siya patungo sa kanilang paaralan. Halatang puyat si ceidrick dahil sa eyebags nito na nag-iitiman sa palibot ng kanyang mga mata.
          Maaga siyang nakarating sa kanilang paaralan, naupo muna siya sa gilid ng stage , habang hinihintay ang iba niyang mga kaklase para sa Una nilang klase. Hanggang paisa-isa ng dumadating ang mga mag-aaral ng kanilang skul. Bukas na rin ang kanilang classroom at agad naman siyang pumasok at dito nalang naghintay. Saktong alas siyeta ng kumpleto na silang lahat, at hinihintay nalang nila ang kanilang guro. Dumating na rin ang kanilang guro at agad pinakuha ang kanilang mga materyales, agad naman sila nitong pinalipat sa LABORATORY ROOM. Agad kinuha ni ceidrick ang kutsilyo kahit wala pang utos ng guro, umupo siya sa silong ng lamesa. At kinuha na rin ang alaga niyang palaka.
          Nagsimula narin ang lahat sa pag-experiment ang iba nagtatawanan , ang iba naman nandidiri at ang iba ay seryoso sa paghati ng katawan ng palaka. Agad napansin ng guro ang isa niyang studyante na naka-upo lamang, nilapitan niya ito. At sinigawan "Mr. Lambitin ! where's your experiment!". "maam alam niyo po dapat ang mga palaka di PINAG-EEXPERIMENTUHAN kundi dapat KINAKAIN NG BUHAY !!", sabay tapon ng binatilyo sa buto ng palaka na galing sa kanyang bunganga, sa mukha ng GURO.






Miyerkules, Enero 30, 2013

"ARAW NG MGA BULAG"

           "kawawa naman sila noh" .... sambit ni mikaela sa pinsan na si ruel, ng mapanuod nila ang kagimbal-gimbal na aksidente sa isang barko sa karagatan patungo sa samar, na tila ba'y matamlay at di man lang nagsasalita. Pumasok nalang agad ito sa kwarto na umiiyak, iyak na tila nawalan ng syota? .. mahal sa buhay? pera? cellphone? load? hahahahah. Natawa nalang si mikaela sa ideyang iyon. Ganun talaga ang pinsan niya emosyonal at mababa ang luha lalo na sa mga nakakaiyak at madramang palabas.     

          Kinuha ni mikaela ang cp niya na kanina pa palang nakacharge , "oopz 100 message!!!!" gulat na gulat si mikaela ng makita niya iyon, agad niya itong pinambabasa.

+639492156***
hoy, asan kana? dito na kami school
si rhea 2 .... bhest bilis saya ng mga klasmate natin kaw nalang ata kulang hahahah ;p

mahAl koh <3
babe d2 na ko skul niyo asan kana? gusto mu puntahan na kita haus mo?

 rineplayan niya naman agad yung txt ni gino, ang bf niya:
OMG ! oo nga pala reunion pala ng class namin ngayon, my god Sorry babe nawaLa sa isip koH ... wag mu na ko sunduin punta na ko jan. asap
(check operator service)

"shit wala na pala akong load!", sigaw niya. Dahil sa kapus na sa oras di na niya binasa ang ibang message, nagmadali nalang siyang naligo. Pagkatapos niya maligo agad siyang nagbihis at nagpaganda at .... umalis. Agad siyang nag-abang ng masasakyan pero wala man lang humihinto para pasakayin siya. Kaya ang ginawa nalang niya naglakad nalang siya tutal malapit lang naman ang high school alma mater niya dito. Kahit mainit, patuloy parin siya sa pagtakbo hangang makarating siya sa kanilang paaralan. Masaya siya dahil nakarating na siya. Agad siyang pumasok at binati ang Guard na si Richie, "huy musta kuya richie? nice to meet you again long time no see", di siya pinansin nito  at tila seryoso ang mukha. "Ang snub mu naman , che ! sige punta na ko dun sa court kanina pa kasi ko hinihintay ng mga kabatchmate ko", paalis na sabi niya sa guwardiya.

   Madami na nga ang tao sa covercourt kung saan ang usapan nila ... Tahimik ang paligid tila sumasabay sa musika na tumutunog .... "oh guys lets party na !" sigaw niya. Wala man lang umimik sa sinabi niyang yun. "Handa na ba yung sasakayan natin?", tanong ng isang babae sa dumating na lalaki. "oo, baka maya-maya alis na tayo .... Naalala niya si leslie joy yung babae at si Dominic naman ang lalaki na , tila naninibago siya dahil sa ito ang pinamaingay at makulit sa buong klase pero parang tahimik na aso na ito ... "hey dominic, mukhang hagard ka yata ngayon?", umalis agad ito kasama si leslie joy patungo sa labas ng court. "ang weird ..." mahinang sambit niya. Nakita niya ang limang magkakatabi sa upuan , si rovie, joan, vince, ley at bert, Umiiyak ang lima ng lamitan niya. "what's happen guys? may lamay? hearth broken lang?, wag tayo mag-iyakan sa reunion natin kayalangan natin maging masaya", wika niya dito. Tahimik ang buong court Naalala niya pala nandito na ang bf niya at ang bestfriend niyang si rhea. Pero hindi niya ito makita sa buong paligid. Nagulat siya dahil nakita niya si fred, ang dreamboy at #1 CRUSH nia sa skul nila at ang kanyang ........
Unti-unti ng naglabasan ang mga tao sa court, nagtaka naman siya kung saan ang punta ng mga ito. Sumama nalang siya sa mga kaweirduhan na nagaganap. Naisip niya nalang siguro ito ang trip ng mga ito, para sa second venue. Dalawang truck ang nasa labas FISH DEaLER truck, sumakay ang lahat. Sumakay na rin siya, napanatag na ang loob niya , dahil narinig niya kay diego, isa sa mga classmate niya na sa isang isla sa may bayan ang punta nila. Karamihan sa mga nakasakay ay nakatulog na . Nagtataka siya bakit tila mga BULAG ang mga tao ... na kasama niya. "Ang weirdo naman ng araw na ito, araw ng mga BULAG. haizt", antok na sambit niya. Dahil sa pagod nakatulog na rin si mikaela.

Nagising si mikaela sa ingay ng mga yabag ng mga kaklase niya pababa ng truck, siya ang huling bumaba sa truck. Pag-kababa ng truck ng mga studyante naglakad na ito sa tabing dagat, tumaas ang lahat sa may mga bato habang nakatingin sa karagatan sa pag-lubog ng araw maganda ang tanawin. Isang babae ang nakita niyang nariringig niyang umiiyak na papalapit sa kanila, nakita niya ang best friend niya si rhea basang basa na ang mukha nito dahil sa mga luha na umagos, "best anong nangyari sayo", tanong niya dito. Isang kirot sa damdamin niya dahil di siya pinansin ng kanyang kaibigan, at pumunta lang ito sa iba nilang classmate. Nagsimula ng umiyak ang buong klase na kanya namang pinagtataka ... iyak, hagulhol ang kanyang nariringig. Dama niya ang lungkot ng lahat. Biglang nagulat siya dahil nakita niya ng boyfriend niya may dalang bulaklak na kinatuwa niya, yayakapin na sana niya ito pero may luha at patakbo itong pumunta sa grupo na nag-iiyakan. "what happen?", isang taong na naglalaro na sa isip niya. Agad niyang kinuha ang cellphone nia at na-alala niya may remaining 98 message pa pala sa inbox niya. Luha ang tumulo sa mga mata niya ng mabasa niya ang isang txt:


FreD
Rest In Peace bhe in heaven :'(, I love you very much  
D kita malilimutan.

"HuH ???"





+639482526ABC
hai
          Isang bagong unregistered number ang nagtxt kay Janice , Si Janice na hangang ngayon babad pa rin sa kama , dahil sa puyat ito kaka-online at kakatxt. Sabado noon at siya lang tao sa bahay nila. 
Janice
Hu YU ?
Naghintay si janice sa reply sa unknown texter niya ....
hangang .... TooT TooT
(1 message receive)
+639482526ABC
im yours :)
Janice
cNu Ka Bah! curNy moh!
+639482526ABC
heheheh :P
Janice
CnU k N6a PkIlaLa ka nga
+639482526ABC
im yours nga , kaw wkat NASAL mo?
Janice
EwaN q nga Xau !
+639482526ABC
heheh ewan q din sau
Janice
WaG ka Na magTxt d2 !!! hayup ka !! kainis ka
+639482526ABC
k

Janice

tAng*** mo !!! siGuro aYaw mu magpakilala DhL panget ka ! tsonggo!! ulol! Asong Gala!
bleH ...

          Mahigit isang oras naghintay si Janice sa reply ng kanyang katxt, nainis na siya dahil wala man lang itong reply sa kanya. Kaya ang ginawa nalang niya ay tinadtad niya ito ng paulit-ulit na text na naglala,man ng mensaheng
Janice
Put*ng-**a mo !!! hayop !! gago !! ulol!! panget !! mukhang aso !!!
(message 100 times sent)
Napatawa nalang si Janice dahil sa ginawa niya. Agad niyang kinuha ang laptop niya at nag FB agad, 2 notification ang bagong natanggap niya {Joseph Ibrahim like your profile picture}, {Joseph Ibrahim accept your friend request}. Ang laki ng ngiti ni Janice sa nabasa niya dahil inaccept na nga ang friend requst niya,  nilike pa ng kanyang high school crush ang kanyang profile picture sa fb. "OMG sa wakas were friend na in fb", bulong ni janice sa sarili. papunta na sana siya sa profile ng kanyang crush .... Biglang nawala ang connection ng internet niya, expire na pala ang 5 days unli niya sa SMART BRO.
Dahil sa wala na ang networld adventure niya , Bumalik siya sa kama dahil gusto niya ulit matulog , hangang .... TooT TooT (1 message receive)
DoNald bezt
PUNTAH KA BA MAYA SA FOUNDATION DAY CELEBRATION MAYA SA SKUL?
Janice
Di Koh pa Lam best Eh ... Ntmad aku
DoNald bezt
PUNTA KA NA ITO NAMAN ANG KJ, KASAMA NAMAN NATIN SI MARIE EH , PLZ
Janice
GeH na Nga puNta na Q .. Di maKatanGii sayo Bhezt eh Nung oras bah start ?
DoNald bezt
6 pm
Janice
geh ... kita nlang MayAh. Tulog Muna Q antokpa q eh. byeeeee
DoNald bezt

SWEET DREAMS IN THE AFTERNOON ... 2 pm NA AH U ONLY HAVE 4 HOURS BEST GEH!


Oras ang lumipas , 5:45 na ng hapon ng nagising si janice , Pagkalabas niya ay nagluto agad siyang kumain ng tinapay na may palaman na chizwiz, then after naligo na siya. Pagkatapos maligo nag-ayos na siya papuntang school nila. Nagcommute lang si Janice papuntang skul nila, pagkarating niya is madilim na, at madaming tao. Tinext niya na rin ang bestfriend niya agad naman siya nitong pinuntahan. Kasama ni donald ang gf nitong si marie na naging kaibigan na rin ni Janice. At nagulat siya dahil may isa pa itong kasama, pamilyar, gwapo .... at no other description a perfect boy. Biglang kinilig si janice sa mga naisip niya habang tinititigan niya si Joseph. Parang di siya makakakilos sa oras na iyon dahil ang ultimate crush nya ay nasa harapan niya na ngayon.
"Sige seph, kaw na bahala sa best qoh ah", paalam ni donald sa dalawa. "Aong pinagsasabi mo donald", wika naman ni janice na halatang namumula na. Di na siya pinansin ni donald agad itong umalis kasama ang syota na si Marie. "tara Punta tayo dun sa may gazebo", sabi ni joseph , " ah .. eh ... sige" utal na sabi ni Janice. Naupo ang dalawa magkatabi .. walang imikan hangang lumipas ang maraming oras wala paring imikan ang dalawa, hanggang umabot ang uwiian. 
TooT TooT (1 message receive)
DoNald bezt
BEST DI NA KITA MAHAHATID NAUNA NA KAMI NI MARIE, BIGLA KASING SUMAKIT ULO NI MARIE DI NAMAN KITA AGAD NASABIHAN .. XNXIA NA BHEST AH.
            Sa sobrang asar ni Janice di na nireplayan ang kaibigan. "10 pm na pala, bilis noh", basag ni janice sa katahimikan, "oo nga eh, tara hatid na kita ...", wika ni joseph. "Hatid???"-janice , "bakit ayaw mo ba?"-joseph . "Ah gusto ko , tara na", nakangiting sabi niya. "Maganda ka naman pala Pag nakangiti eh"-joseph, "ano"-janice. "wala sabi qoh tara na"- joseph. Hinatid nga ni Joseph si janice gamit ang motorsiklo nito. Masaya naman si janice dahil naka-angkas siya sa motor ng kanyang crush. Halos 12 am na nakarating si Janice sa kanilang bahay.
"sige uwi na rin ako Janice" , paalam ni joseph
"ah sige ... ingat" nakangiting sabi ni Janice.
          Pasakay na sana si Joseph ng motorsiklo ay hinabol ulit siya ni janice "Ahmmm teka lang joseph, pwede ba mahingi cp number mo?"
"Ah sige , akin na phone mo type ko nalang", binigay naman ni janice phone niya.
"yan tapos na save mo nalang ah ... geh alis na ako", at naka-alis na nga si Joseph
Tinignan naman ni Janice ang phone para isave ang # ni Joseph nagulat siya sa nakita niya

09482526ABC

" Huh ??? ...... "





"KWENTOBIOGRAPHY"

 

 toot toot ...
          Nagising si Ricky dahil sa tunog ng phone agad niya itong kinuha , may isang message mula kay dara ang isa sa studyante sa kanyang tinuturuan niyang paaralan. 4th year high school na si dara ito ang siga sa buong campus na kinatatakutan ng buong mga studyante.

sir ... ok na nalinis q nah yung dumi (unang txt ni dara)
ok salamat .. panu yung kambal? (reply niya)
la problem dun sir mga kaibigan q yun kaya walang aberya (dara)
mamatz ulit paxuk kana at l8 kna namn HEhehe (ricky)
hehe (dara)
          
Agad na bumangon na si ricky at nagmadaling maligo dahil malelate na siya sa bago niyang klase. Binigyan kasi siya ng ng dagdag na tuturuan nagleave kasi yung isang guro na buntis kaylangan na daw nito magpahinga at mag-relax muna , kaya siya ang ipinalit para magturo sa section 2-C. Filipino ang kanyang ituturo sa mga studyante. Pagkatapos maligo nagmadali na siyang nagbihis at di na lang siya kumain dahil mahuhuli na talaga siya nagbaon nalang siya ng mga crackers na pinamili niya.
         "Good morning Sir Ricky", bati ng studyante ng 2-C, natuwa naman siya dahil mababait naman ang mga mag-aaral na iniwan sa kanya ni Mrs. tanyag."Ok class our subject is Filipino 2",wika ni Ricky sa mga mag-aaral. Isa-isa nagpakilala ang mga studyante sa kanya halos lahat ay mababait at palangiti maliban lang sa isa, na ang weird na nga ng pagkatao ang weird din ng pangalan, nagulat nga si Ricky ng maringig nito ang pangalan dito "Aisle Keil Yu" ang pangalan nito ayun sa mga studyante half chinese daw si aisle. Weird nga lang daw ito minsan at alone daw lagi gusto daw lagi mapag-isa. Una natawa si ricky dahil sa pangalan niya pero paglaon parang nahiwagaan siya sa bata. Kaya para mas makilala niya ito gumawa ng paraan si Ricky. "Ok class para mas makilala ko kayo may ipapagawa ako sa inyong assignment para bukas , gagawa kayo ng KWENTOBIOGRAPHY", nakangiting sabi ni Ricky. "Sir ano po yung KWENTOBIOGRAPHY?", tanong ng isang studyante. "Magandang tanong yan , ang KWENTOBIOGRAPHY is isang paglalahad ng inyong autobiography gamit ang format ng kwento may tittle rin ito at gusto ko andito lahat ng elemento ng kwento kahit anong type ang gawin niyo horror, suspense, love, comedy o anu pa man yan, ok na ba class?", paliwanag ni Ricky. "yes sir!" masayang sagot ng mga estudyante. "ok dismiss" nakangiting sabi ni ricky. Nakangiti si Ricky sa mga studyante habang palabas ito ng class room niya, at napansin niya si aisle na nakatingin sa kanya, masamang tingin , mga matang nanlilisik at gustong pumatay. Iniwas nalang niya nag paningin niya sa bata. Bag!!!! malakas na kalabog ang gumulat kay ricky kalabog dahil sa pinto sino naman kaya may gawa nun, wala namang hangin. naisip niya agad si aisle "si aisle kaya ang may gawa?", tanong ni ricky sa sarili. Hangang sa pag-uwi ni ricky di niya pa rin malimutan si aisle bakit kaya ganun nalang ang turing sa kanya ng bata.
          Di makatulog si Ricky may kung anong nararamdaman siyang tumitingin sa kanya, di maiwasan kilabutan si ricky dahil napakatahimik ng paligid sa kanyang kwarto at lalong nagpatakot sa kanya ang salamin na sa harapan ng kana niya mismo. Sinulid sa talim ang ang nararamdaman niya sa nagtatayuan niyang balahibo. Sa takot ni Ricky ikinumot niya ang malawak at makapal niyang kumot at sabay lagay niya ng headset sa tenga niya dun napalagay na siya , kahit mainit tiniis yun ni ricky hangang nagulat siya lowbat na ang kanyang phone. Walang nagawa si Ricky kundi hintayin dalawin siya ng antok.Muling kinalibutan si ricky dahil kahit nakakumot siya aninag niya parin ang paligid dahil sa munding lamp shade niya, may nakita siyang anino ng isang bata na tila nakatayo sa harapan pumikit nalang si ricky para di makita ang anino na malinaw namalinaw na nakita niya na isang anino ng bata. oras ang lumipas dinalaw na rin si ricky ng antok. Alas tres na ng dinalaw ng antok si ricky.

kringgggggggggggg !!! kringgggggggg!!!
          Malakas at paulit ulit na tunog ng alarm clock niya, agad siyang bumangon at di na nagpapatumpik-tumpik at naligo na siya dahil kaylangan niya pumasok ng maaga dahil marami pa siyang aasikasuhin. Di na siya nakapag-almusal dahil sa kakamadali , nagtaka naman siya dun sa alarm clock niya dahil sinet niya yun ng 5:00 am pero tumunog ng 7:00 am. Puyat na puyat yan ang dekripsyon ng buhay ni ricky sa araw na yun. Isang text ang ang nareceive ni ricky mula kay rojan isa sa mga kaibigan ni dara yung may kakambal na kaibigan niya rin,

sir musta?
ayus lang ako ..
WEh'
oo nga !
sori naman. galit? hahaha tanong ko lang sana bakit pala bigla kayong umalis ni dara nung last gimik natin?? tsaka sinu yung pinuntahan nio?
wala . wala cge maya nalang may klase pa ko.
ok
         
           Kinabahan si ricky sa tanong ng isang kambal wala siayang maisagot tinext niya nalang si dara.
dara bkt dme tnung ni rojan sakin bout dun sa ginawa mo? tsaka sinu nga pala yung basurang nilinis mo want ko sanang malaman. txtback asap.
(message sent)
Biglang may naalala si ricky at bigla siyang kinilabutan .... naalala niyang dead bat pala ang cp niya eh bakit 98% pa ito , bigla nanaman siyang kinilabutan dahil sa pangyayaring iyon. Sa sobrang takot tinago niya ang phone niya sa bag niya. At dali daling pumunta na sa classroom niya.
          "Good morning sir", bulalas sa kanya ng kanyang mga studyante."Good morning din class ", ganti niya ng nakangiti. Umupo na siya sa harapan at nagcheck ng attendance kumpleto naman ang lahat andun din naman si aisle na kanina pa niyang tinitignan na nakayuko simula pa kanina. "Ok class isa isa niyong babasahin ang KWENTOBIOGRAPHY na ginawa niyo". Gumawa ng palabunutan si ricky para fair daw ang recitation na gagawin. Natutuwa siya sa mga bata dahil excited na ang mga itong ibahagi ang kwentobiography na kanilang ginawa. "okay ikaw ang unang magbababasa ng homework mo ....
......
......
....... mr Yu . . . ", gulat na bigkas ni ricky
Tumayo naman agad si aisle at sinimulan ng basahin ang kwentobiography nito:
"AISLE KEIL YU"
(titulo)
Ako nga pala si aisle  .....
.... isang araw pumunta ako sa isang liblib na lugar dahil gusto kong mapag-isa pero sa hindi sinasadyang pagkakataon may nauna na sa akin 4 sila at may ginagawa silang kababalaghan nag-dadrugs sila kitang kita ko yun at nakita rin ako ng isa. Tumakbo ako pero nahabol ako. Pinabugbug niya ako sa isa niyang kasama at umalis siya. Binugbug ako sinaksak,pinukpok, pinagsisipa, at binaboy ako ng hayop na yun. Pagkatapos niyang gawin yun sakin nilagay niya ako sa sako at ramdam kong binitin niya ako at pinagpupukpok. At di ko na natagalan at namatay na ako.
Pero sa pagkamatay kong iyun di ako titigil hanggat di ko pa sila mapatay kilala ko sila ta papatayin ko sila !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Nagulat ang buong klase at lalong gulat si ricky sa nangyari at bigla sumagi sa isip niya ang kwento na ginawa ni aisle
.... drugs? ...
.... apat? ..
... nakakita? ...
... pinabugbug? ....
"hindi kaya ...."
          Nagulat siya ng may nilabas na palakol si aisle at patakbong pumunta sa kanya at hinampas siya, hampas maraming hampas, nagtakbuan na lahat ng mag-aaral at naramdaman niya putol na ang kanyang paa at ang dalawa niyang kamay ... hangang hinampas nito ang kanyang leeg maraming dugo ang tumalsik at nakita niya sa makitab na sahig na tumalsik na ang kayang ulo.
          "Sir!!", nagising si ricky sa sigaw ng kanyang mga studyante, pawisan siya at sabay kinapkap niya ang buong katawan , at ngumiti sita "panaginip lang pala", mahinang sabi niya .... " ok class be ready sa pag-basa ng inyong ginawang KWENTOBIOGRAPHY", utos niya sa klase .... "good morning sir i'm late", bati sa kanya ng isang pamilyar na boses , hindi siya nagkamali si aisle nga yun. gulat na gulat siya nginitian nia lang ito. Kinuha niya nalang ang phone niya at lumabas upang pumuntang c.r. May 1 message lang siya, mula kay 

dara :
sorry sir late repz
AIsle keil yu pla nym nung pinatay ko . bkt po?


Sabado, Enero 26, 2013

"JOSEPHINE"


        Sa lawa madalas pumupunta sila joseph at vincent, ang matalik na magkaibigan simula pa noong bata pa sila. Kapwa sila labing-limang taong gulang. Panghuhuli ng isda ang sadya nila lagi sa lawa. Pag nakarami sila ng nahuling isda dinadala nila ito sa kanilang kubo, na sadya nilang ginawa upang kanilang pahingahan kapag sila'y pagod galing sa pangingisda. Sa may kubo na rin sila nagluluto ng mga nahuhuli nilang isda, kadalasan ay IHAW ang kanilang luto. Pagkatapos nilang magluto ng mga nahuli nilang isda , nahiga na sila sa magkabilang upuan ng kubo.
"Dre may crush ka na ba sa skul?", tanong ni vincent. "ah ..... wala pa eh kaw ba?" sagot ni joseph . "sayo ko lang to sasabihin dre . . . si jane balak ko sanang ligawan", pilyong sagot ni Vincent. Si Jane ay ang nakakabatang kapatid ni Joseph. "ah ganun ba dre, sige ligawan mo siya payag ako dre kita eh", sagot ni Joseph. "Sabi mo yan ha . . ." sagot naman ni Vincent. Tumalikod si Joseph at sabay kumunot ang noo, dahil sa sinabi ni Vincent, hindi sa ayaw niya paligawan ang nakakabatang kapatid, kundi nagseselos siya. Nagseselos dahil mahal niya si vincent higit pa sa magkaibigan. Tulog na tulog na si Vincent ng lumingon si Joseph. Pinagmasdan ni Joseph ang buong katawan ng matalik na kaibigan, di niya alam kung ano ang kanyang nararamdaman , dahil may isang banda ng kanyang sarili na lapitan ang natutulog na kaibigan. Hindi napigilan ni Joseph ang nadarama ng sarili, nilapitan niya ang kaibigan at ginawa ang nais ng kanyang isipan.
Nagising si Vincent dahil sa pakiramdam na may humahaplos sa kanya, sa kanyang katawan at pagkalalaki. Laking gulat ni Vincent ng makita niya ang nagmamay-ari ng kamay na nagpapabuhay sa kanyang katawan  . . . . . . , kamay ni joseph. Mabilis na na inalis ni joseph ang kanyang kamay ng nakita niyang gising na ang kaibigan. Dali-dali siyang umalis at pumunta agad sa tabing lawa. Walang nasabi si Vincent sa nangyari, nauna na itong umuwi ng walang paalam kay joseph. Gulat na gulat din si Joseph dahil sa kanyang nagawa. Pagkalipas ng ilang oras ng pag-upo niya sa tabing lawa, umuwi na rin si joseph sa kanilang bahay na tila ang lalim ng iniisip. Pumasok siya sa kanyang kwarto at agad natulog. Kinabukasan , pagkagising niya humarap siya sa salamin at sinampal ang sarili at sabay wika "Ang ganda mo talaga JOSEPHINE, bagay na bagay talaga kayo ni vincent". 
Kasama niya si jane papuntang paaralan. Fourth year High School na siya at si jane naman ay Third year na. Pagkababa nila sa sinasakyang Jeep nakita niya si Vincent nakatayo sa harapan ng gate, hindi niya ito pinansin at dumeretso lang dahil alam niya naman si jane lang ang pakay nito. Umiiwas muna siya kay Vincent dahil sa nangyari. Pagkatapos ng una niyang subject lumabas muna siya upang pumuntang palikuran. Pagpasok niya ay walang tao, pagkatapos niyang umihi siya'y nanalamin at bigla siyang may nakita sa salamin na pumasok ng c.r , pamilyar sa kanya ang mukha at di nga siya nagkakamali si Vincent nga ito. Sandali siyang napatitig sa nakatayong si vincent. Muli'y tinitigan niya ang gwapong mukha ng kaibigan. Paglaon ay umiwas na siya ng tingin at dali-dali siyang lumabas. papalayo na siya ng maringig niya ang sigaw na "dre . . .  !" sigaw ni vincent . Hindi niya ito nilingon at tumakbo na lamang siya papalayo.
Takang-taka na si vincent dahil limang araw na siyang hindi pinapansin ng kanyang bestfriend. Paglabas ni Vincent sa klasrum ay nakita niya si jane, nilapitan niya ito at kanyang tinabihan. Tanaw ni Joseph ang dalawa habang siya ay nasa ilalim ng punong mangga. Pagka-uwian ay tinanong ni Joseph ang masayang kapatid kung bakit ito masaya. Laking gulat niya ng malaman niya na sinagot na ng kanyang kapatid ang panliligaw ni Vincent dito.
Sabado ng umaga  at walang pasok, kaya naisipan ni joseph pumunta sa kubo sa tabing lawa. Alam niya naman na kahit kaylan hindi na doon pupunta si Vincent dahil sa nagyari. Nanghuli si joseph ng isda at inihaw niya ito, tulad ng dati nahiga siya sa upuan ng kubo at natulog siya. Pagkagising niya ay laking gulat niya ng makita niya si Vincent sa kanyang harapan, naka-upo ito at nakangiti sa kanya. "Anong ginagawa mo dito !" sigaw ni joseph. Hindi na si Vincent nagsalita at niyakap agad nito si joseph. Laking gulat ni Joseph dahil sa ginawa ni Vincent. Naitulak ni joseph si vincent at sabay sigaw "bakit mo yun ginawa!". "Diba yun naman ang gusto mo bakla! at gusto mo rin ako angkinin ! oh bakit ngayon nag-iinarte ka pa!!!!!" , pasigaw na bulyaw ni vincent. "Lahat ng bagay sa mundo nagbabago! kaya wala kang karapatan husgahan ako!", sigaw ni joseph. Ipinagtabuyan ni joseph si vincent at pina-alis niya ito ng may galit at munting luha sa mata."Umalis kana dito, hindi kita kailangan!" - joseph, "pero dre ...." pautal na sabi ni vincent na may konting luha na rin sa mata. "Umalis ka na!", ulit na sambit ni joseph habang tuluyan ng umiiyak. Umalis si vincent at sabay bitiw sa katagang "Patawd dre .....", habang papalayo si vincent biglang lumuha na ang kanyang mga mata.
Yun ang mga huling ala-ala na nakabaon at nakatanim sa isip ni VINCENT kasama ang kanyang dre joseph. Habang nakatingin siya sa puntod ng nag-ngangalang JOSEPH R. GUBAN, napaluha si vincent dahil sa pag-sisisi niya sa pag-iwan niya kay joseph sa lawa. 
"Patawd dre ngayon lang kita nadalaw . . . . bakit mo ko iniwan dre! Alam kong galit ka sa akin, Pero dre hindi mo alam ang aking nadarama, dre pareho tayo ng PAGKATAO at GUSTO sa buhay !"
 

Biyernes, Enero 25, 2013

"ANG ITIM KONG KAIBIGAN"



              Maaga akong pumunta noon sa aming paaralan 4:30 am palang ata noon sa aking orasan. Di ko alintana ang takot sa madalim na daanan ang alam ko wala pa si Nino ang aking kaibigan.Malungkot ako dahil di ko siya kasama, si Nino ang matalik kong kaibigan siya lagi ang nagpapasaya sa akin pag ako'y may pinagdadaanan. 6:00 am na nakikita ko na si Nino parating na siya at di alintana ang saya sa kanyang mukha, "oh nino bakit malungkot ka?" tanong ko sa kanya, walang sagot si nino kundi naglakad nalang siya kasabay ko. Flag ceremony na ng ako'y dumating sa aking paaralan paano ba naman si nino lagi akong tinataguan tuwing nasa kakahuyan kami ako'y akoy kanyang pinaglalaruan bigla nalang siya nawawala at bigla nalang susulpot pag akoy naglalakad na. Pagkatapos ng flag ceremony simula na ng Klase , Pagpasok ko sa klasrum ako'y umupo agad. Di ko alintana wala nanaman si Nino sa aking tabi, 'asan nanaman kaya siya?' tanong ko sa aking sarili pumunta ako sa pintuan upang hanapin siya pero wala akong nino na makita. Hindi ko naman masisisi si nino kasi di ko nga alam kung anong grade na siya, ilan taon na siya, at anong klasrum niya pati nga pangalan niya ako pa nag'bigay kasi napakatahimik na tao ni Nino, parang pipi ni isang salita wala kang mariringig..
kring ..! kring..! tunog ng skul bell, ibig sabihin recess time na mabilis akong lumabas hinanap ko agad si nino nakita ko naman siya at ako'y ngumiti sa kanya "kaw talaga nino bigla ka nalang nawawala, next time magpapalam ka naman nakakatampo na kaya" sabi ko sa kanya, wala naman sagot si Nino siguro nga may pinagdadaanan siya, niyaya ko nalang siya na pumunta na kaming skul canteen ang init kasi sa pinagpepwestuhan namin. Lumakad na kami patungo sa canteen , "ano gusto mong kainin Nino? Libre kita" alok ko kay nino. Di man lang siya sumagot, pagdating namin sa canteen wala na nanaman si Nino, iniwan nanaman ako. May pagtatampo ako kay nino sa oras na yun kasi ako na nga nagmamabuting tao sa kanya, siya pa tong mukhang umi-iwas sa akin balak ko pa naman sana ilibre siya ng Gatas upang pumuti naman siya, Ang itim niya kaya parang kapre sa dilim , tumatawa ako sa aking isip habang iniisip ko yun. Bumili nalang ako ng Mais at umupo sa upuan, naiingit ako sa ibang mag-aaral dahil masaya silang nagmemerienda kasama ang kanilang mga kaibigan pero ako, iniwan ako ni nino. Malungkot akong lumabas ng canteen. Naglalakad ako patungo sa klas rum na nararamdaman ko na may taong sumusunod sa akin, paglingon ko si Nino pala. Di ko nalang pinansin si nino galit ako sa kanya kung walang pansinan di wag di ko siya pinipilit. Nasa likod ko parin siya kiahit di ko siya pinapansin "umalis ka na!" sigaw ko sa kanya. Biglang napatingin yung mga tao na halos kasabay ko sa paglalakad at nagtawanan sila ng sabay sabay, malakas na pagtawa na parang may halong pandidiri at pang-iinsulto sa akin. Napatigil ako sa gitna ng skul court di ko na alintana ang init ng araw, ringig ko parin ang tawanan ng ibang mga mag-aaral liningon ko si Nino andun parin siya walang paki-alam at parang di man lang naawa sa akin at mukhang masaya pa siyang napahiya ako. Tumulo ng konti ang luha ko sa oras na iyon iba ang nadarama ko pakiramdam na parang tinatakwil ka na ng matalik mong kaibigan. muli ko siyang nilingon at sinigawan ko siya "ayoko ko na sayo KAPRENG NEGRO!!!!!! wag na wag ka ng magpakita sa akin!!!!" at sabay takbo ako papunta sa klasrum.
Umiiyak ako pumasok sa klasroom , "ayos ka lang ba miko?" tanong ng aking guro. "Masama po kasi pakiramdam ko maa'm" sagot ko sa aking guro , "ah ganun ba, sige uwi ka na muna at iexcuse nalang kita sa mga susunod mong subject" sabi sa akin ni ma'm. Masaya ko pero may halong guilty sa sarili dahil nag-sinungaling ako, sa rason na gusto ko lang mapag-isa. Paglabas ko ng klasrum mabilis akong naglakad palabas ng iskul, napatigil ako sa bayabasan nais ko kasing kunin  ang mga bunga na sa tingin ko ay hinog na at pwede ko narin ibenta. Umakyat ako at pinagkukuha ko ang mga bunga may mga kumpol na puro hinog at may iba naman pa-isa isa pero ang mahalaga marami akong nakuha. Nilagay ko sa aking bag ang aking mga nakuha, kumuha ko ng limang piraso para kainin ko habang ako ay nag-lalakad. Habang naglalakad ako napapansin ko na may sumusunod sa akin, ng ako ay lumingon nakita ko si Nino, tinitigan ko siya ng masama. Humarap nalang ako uli at pinagpatuloy ko ang aking paglalakad , hangang nararamdaman ko na tumatabi na siya sa akin. Di ko siya pinapansin , subalit pinagsalitaan ko nalang siya ng masama "ano ngayon lalapit lapit kana sa akin dahil may bayabas ako, ganyan ka naman eh nakaka-alala ka lang kung may kailangan ka wala akong paki-alam sayo lumayo layo ka nga sa akin di ko kaylangan ng taong ikinkahiya at di ako kayang ipagtanggol!" lumakad lang ako hangang nasa tabi na kami ng ako ng ilog pero kaylangan ko pang tumaas upang makapunta ako sa shorcut na daanan, nakakatakot lang kasi dahil magkamali ka lang sa pag-akyat mahuhulog ka sa napakalalim na ilog. Pataas na ako ng nakita ko si nino sa aking tabi sumasbay siya sa akin, sa sobrang inis ko binilisan ko pero di parin epektibo andito parin siya sinasabayan ako na tila ba ng iinsulto. Hangang tinulak ko siya, sabay ng paglakas ng hangin at pag-dilim ng kalangitan mukhang may malakas na ulan. Nagulat ako dahil biglang may malaking bato na nahulog sa ilog at na-aalala ko si nino na natulak ko , wala na si nino sa likuran ko kahit sa tabi ko wala na siya. Natakot na ako dahil ang dilim na at ang lakas ng hangin parang babagsak na ang isang bagyo. umiiyak na ako dahil wala na si nino na sinipa ko kanina, bumaba ako muli at hinanap ko siya. "nino! nino!" pa-ulit ulit na tawag ko sa pangalan niya naalalako ko ang batong nahulog panu kung nakasabay duon si niko. hindi ko alam gagawin ko ang alam ko kaylangan ko iligtas si nino sa ilog dahil panigurado nakasabay siya sa batong nahulog. Puno ng ng luha at kaba ang aking mukaha hangang lumakas ang hangin at bumagsak na ang ulan. At biglang kumidlat at natamaan ang puno malapit sa akin , nagulat ako at nakita ko na babagsak na ang puno sa akin. Nagulat ako dahil papalapit na ang malaking puno sa akin at mababagsakan na ako .... AAaaaaaHHHHhhhhhhhhhHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!!tulong !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
"yun ang huling na-alala ko po" ang sagot ni Miko sa kanyang nanay. Naluluha ang kanyang nanay habang nakikinig sa kanyang kwento .... 4 na buwan kasing naCOMATOSE si Miko dahil sa pagkakabagsak sa kanya ng puno, natagpuan siya ng mga tao na lumilikas at iniwan siya sa hospital ng mga ito at nalaman nalang ng mga magulang niya dalawang araw ang lumipas ng ibalita sa mga telebisyon ang larawan ng isang bata na nacomatose at si miko nga ang batang iyon. "Paumanhin po .... Misis may sasabihin lang po sana  ako" sabat ng doktor sa nanay ni miko. "ano pu yun dok?", sabi ng nanay ni miko. "ahh ayos na po ang anak niyo pwede niyo na pu siya ilabas" sabi ng doktor. Masaya ang nanay ni miko ng malaman ang balita inayos na nito ang gamit ng anak at hinanda na upang umuwi. Sinabi na rin nito sa anak na aalis na sila, masaya na rin naman si miko dahil miss na niya ang kanyang mga kapatid at mga kaibigan nito.
Pagkalabas nila sa hospital , nanibago si miko, tumakbo agad ito kahit mainit ang paligid dahil sa araw , tumakbo rin ang kanyang nanay upang sundan siya at biglang napatigil si miko at gulat na yumuko sa kanyang baba at sabay sabing "NINO??????". Habang nakatingin siya sa kanyang anino.