"JOSEPHINE"

        Sa lawa madalas pumupunta sila joseph at vincent, ang matalik na magkaibigan simula pa noong bata pa sila. Kapwa sila labing-limang taong gulang. Panghuhuli ng isda ang sadya nila lagi sa lawa. Pag nakarami sila ng nahuling isda dinadala nila ito sa kanilang kubo, na sadya nilang ginawa upang kanilang pahingahan kapag sila'y pagod galing sa pangingisda. Sa may kubo na rin sila nagluluto ng mga nahuhuli nilang isda, kadalasan ay IHAW ang kanilang luto. Pagkatapos nilang magluto ng mga nahuli nilang isda , nahiga na sila sa magkabilang upuan ng kubo.

"Dre may crush ka na ba sa skul?", tanong ni vincent. "ah ..... wala pa eh kaw ba?" sagot ni joseph . "sayo ko lang to sasabihin dre . . . si jane balak ko sanang ligawan", pilyong sagot ni Vincent. Si Jane ay ang nakakabatang kapatid ni Joseph. "ah ganun ba dre, sige ligawan mo siya payag ako dre kita eh", sagot ni Joseph. "Sabi mo yan ha . . ." sagot naman ni Vincent. Tumalikod si Joseph at sabay kumunot ang noo, dahil sa sinabi ni Vincent, hindi sa ayaw niya paligawan ang nakakabatang kapatid, kundi nagseselos siya. Nagseselos dahil mahal niya si vincent higit pa sa magkaibigan. Tulog na tulog na si Vincent ng lumingon si Joseph. Pinagmasdan ni Joseph ang buong katawan ng matalik na kaibigan, di niya alam kung ano ang kanyang nararamdaman , dahil may isang banda ng kanyang sarili na lapitan ang natutulog na kaibigan. Hindi napigilan ni Joseph ang nadarama ng sarili, nilapitan niya ang kaibigan at ginawa ang nais ng kanyang isipan.

Nagising si Vincent dahil sa pakiramdam na may humahaplos sa kanya, sa kanyang katawan at pagkalalaki. Laking gulat ni Vincent ng makita niya ang nagmamay-ari ng kamay na nagpapabuhay sa kanyang katawan  . . . . . . , kamay ni joseph. Mabilis na na inalis ni joseph ang kanyang kamay ng nakita niyang gising na ang kaibigan. Dali-dali siyang umalis at pumunta agad sa tabing lawa. Walang nasabi si Vincent sa nangyari, nauna na itong umuwi ng walang paalam kay joseph. Gulat na gulat din si Joseph dahil sa kanyang nagawa. Pagkalipas ng ilang oras ng pag-upo niya sa tabing lawa, umuwi na rin si joseph sa kanilang bahay na tila ang lalim ng iniisip. Pumasok siya sa kanyang kwarto at agad natulog. Kinabukasan , pagkagising niya humarap siya sa salamin at sinampal ang sarili at sabay wika "Ang ganda mo talaga JOSEPHINE, bagay na bagay talaga kayo ni vincent". 

Kasama niya si jane papuntang paaralan. Fourth year High School na siya at si jane naman ay Third year na. Pagkababa nila sa sinasakyang Jeep nakita niya si Vincent nakatayo sa harapan ng gate, hindi niya ito pinansin at dumeretso lang dahil alam niya naman si jane lang ang pakay nito. Umiiwas muna siya kay Vincent dahil sa nangyari. Pagkatapos ng una niyang subject lumabas muna siya upang pumuntang palikuran. Pagpasok niya ay walang tao, pagkatapos niyang umihi siya'y nanalamin at bigla siyang may nakita sa salamin na pumasok ng c.r , pamilyar sa kanya ang mukha at di nga siya nagkakamali si Vincent nga ito. Sandali siyang napatitig sa nakatayong si vincent. Muli'y tinitigan niya ang gwapong mukha ng kaibigan. Paglaon ay umiwas na siya ng tingin at dali-dali siyang lumabas. papalayo na siya ng maringig niya ang sigaw na "dre . . .  !" sigaw ni vincent . Hindi niya ito nilingon at tumakbo na lamang siya papalayo.

Takang-taka na si vincent dahil limang araw na siyang hindi pinapansin ng kanyang bestfriend. Paglabas ni Vincent sa klasrum ay nakita niya si jane, nilapitan niya ito at kanyang tinabihan. Tanaw ni Joseph ang dalawa habang siya ay nasa ilalim ng punong mangga. Pagka-uwian ay tinanong ni Joseph ang masayang kapatid kung bakit ito masaya. Laking gulat niya ng malaman niya na sinagot na ng kanyang kapatid ang panliligaw ni Vincent dito.

Sabado ng umaga  at walang pasok, kaya naisipan ni joseph pumunta sa kubo sa tabing lawa. Alam niya naman na kahit kaylan hindi na doon pupunta si Vincent dahil sa nagyari. Nanghuli si joseph ng isda at inihaw niya ito, tulad ng dati nahiga siya sa upuan ng kubo at natulog siya. Pagkagising niya ay laking gulat niya ng makita niya si Vincent sa kanyang harapan, naka-upo ito at nakangiti sa kanya. "Anong ginagawa mo dito !" sigaw ni joseph. Hindi na si Vincent nagsalita at niyakap agad nito si joseph. Laking gulat ni Joseph dahil sa ginawa ni Vincent. Naitulak ni joseph si vincent at sabay sigaw "bakit mo yun ginawa!". "Diba yun naman ang gusto mo bakla! at gusto mo rin ako angkinin ! oh bakit ngayon nag-iinarte ka pa!!!!!" , pasigaw na bulyaw ni vincent. "Lahat ng bagay sa mundo nagbabago! kaya wala kang karapatan husgahan ako!", sigaw ni joseph. Ipinagtabuyan ni joseph si vincent at pina-alis niya ito ng may galit at munting luha sa mata."Umalis kana dito, hindi kita kailangan!" - joseph, "pero dre ...." pautal na sabi ni vincent na may konting luha na rin sa mata. "Umalis ka na!", ulit na sambit ni joseph habang tuluyan ng umiiyak. Umalis si vincent at sabay bitiw sa katagang "Patawd dre .....", habang papalayo si vincent biglang lumuha na ang kanyang mga mata.

Yun ang mga huling ala-ala na nakabaon at nakatanim sa isip ni VINCENT kasama ang kanyang dre joseph. Habang nakatingin siya sa puntod ng nag-ngangalang JOSEPH R. GUBAN, napaluha si vincent dahil sa pag-sisisi niya sa pag-iwan niya kay joseph sa lawa. 

"Patawd dre ngayon lang kita nadalaw . . . . bakit mo ko iniwan dre! Alam kong galit ka sa akin, Pero dre hindi mo alam ang aking nadarama, dre pareho tayo ng PAGKATAO at GUSTO sa buhay !"